سالها پیش از آنکه تاریخِ ثبتشدهٔ ما آغاز شود، خانوادهٔ بودوئن در شهر بندری شلوغِ مارسی زندگی و کار میکردند. تا پایان قرن نوزدهم، سرپرست خانواده، «اوژن بودوئن»، صاحب یک ریختهگری فلز بود که در آنجا بر گروهی از کارگران نظارت داشت و فلزات را به هر چیزی، از ناقوسهای بزرگ کلیسا گرفته تا «ساعتهای ریزی» برای مچبند، قالبریزی میکردند.
پسران اوژن، «ریچارد» و «شارل بودوئن»، همراه با خواهرشان «ژان بودوئن»، بزرگ شدند و در محیط داغ و طاقتفرسای ریختهگری، پدرشان را در حال کار تماشا کردند.
ریچارد پس از پایان تحصیلات، راه پدر را در صنعت فلز دنبال نکرد. در عوض، به صنعت کشتیسازی محلی روی آورد و صاحب کارخانهٔ کشتیسازی «فارو» در مارسی شد.
در همین حال، شارل به مهندسی مکانیک علاقهمند شد. این علاقه در ابتدا چیزی بیش از یک سرگرمی نبود. تا اینکه در سال ۱۹۰۴، او جدیدترین آزمایش خود را رونمایی کرد: یک موتور کوچک بنزینی که به یک قایق تفریحی کوچک (کانو) متصل شده بود. شارل برای آزمایش دستاورد جدیدش، قایق را به «تولون» (شهری در نزدیکی مارسی) برد. او از آنجا، روی آبهای آبی مدیترانه به حرکت درآمد. هرچند غیرممکن به نظر میرسید، اما او با قدرت همین موتور، تمام مسیر را تا سواحل الجزایر، که بیش از ۷۵۰ کیلومتر فاصله داشت، طی کرد!
هیچیک از اعضای خانوادهٔ بودوئن نمیدانستند که آن قایق کوچک چقدر مهم خواهد بود. اینکه آن قایق، نخستین «موتور رسمی بودوئن» خواهد بود و آغازی برای یک برند خانوادگی میشود که روزگاری، بر دنیای نیرو محرکهٔ دریایی سلطه خواهد یافت.
